સમયનું વહેણ..

બાળપણની ગલીઓમાં ધુળની ડમરીઓ ઉડાવતો હું નીકળ્યો (કદાચ એ જ મારા સફરની શરૂઆત હતી). ગુમાવવાનું તો કાંઈ હતું જ નહિ એટલે જેટલું રખડ્યો એટલું મેળવ્યું.

ભેગું કરવાની વાત થી અજાણ હતો એટલે જે મળ્યું એનું પોટલું બાંધી સમય ના વહેણમાં વહેતો હું આગળ વધ્યો.

શાળા-કોલેજો માં ફરતો હું શોખ નગરીમાં આવી ચઢ્યો. અજબ જાદુ હતો એ નગરીમાં, વેશભૂષા બદલી, રંગ-ઢંગ બદલ્યા. સમય જતાં વિચારો રૂપી થીંગડા મારેલું પોટલું થોડું ભારે લાગ્યું.

યૌવનની આગ મા તપાવેલા ખભ્ભા હવે આ ભાર ઉપાડવા સક્ષમ હતા. પરંતુ આ વખત જવાબદારીઓનો ભાર ઉપાડવાનો હતો. એવામાં પેલું પોટલું ક્યાં દબાઈ ગયું એ ખ્યાલ ન રહ્યો.

દુનિયાની ભીડમાં જવાબદારીઓની ઠોકરે ચડેલો હું થાક્યો પાક્યો વૃદ્ધાવસ્થા ને ઉંબર વિશ્રામ કરવા બેઠો. શરીર અને મન થાક અનુભવતા હતા. એવામાં પેલું પોટલું માથેથી સરી પડ્યુ.

ઉંમર ની ધ્રુજારી થી ધ્રુજતા હાથે પોટલું ખોલ્યું ત્યારે આંખ સજળ થઈ ગઈ, પેલી ધૂળ ની સુગંધ ચારેબાજુ ફેલાઈ ગઈ. યુવાનીના ઉંબરે આવેલા વિચારો ડગમગ્યા.

થાકેલી આંખો બંધ થઈ..

થોડીવાર પહેલાં જ ગાઢ ઊંઘમાંથી જાગ્યો હતો,

હું સમય ના વહેણમાં વહેતો ઘણો દૂર આવ્યો હતો.

Advertisements

10 thoughts on “સમયનું વહેણ..

Add yours

  1. સમયનું વહેણ… શીર્ષક જેટલું આકર્ષક, લખાણ એટલું જ સુંદર.

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Powered by WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: